| تبليغات | X |
شده است تا به حال نوشتن نتوانی؟
بخواهی چیزی بگویی که از جنس کلمه نباشد؟
از جنس تجسم و آهنگ هم؟
سکوت کرده ای تا به حال؟
به خودت گوش داده ای هیچوقت؟
همانی که در انتهای دل زیست میکند؟
شده از خدایت هیچ نخواهی؛
اما دوستش بیشتر بداری؟
شده چیزی را بخواهی که نخواهی؟
لذت برده ای از زجری که میکشی؟
پیش آمده برایت که کمتر غر بزنی؟
تفکر عذابت داده است تا به حال؟
فکر و ذکرت را به امان خدا سپرده ای هیچوقت؟
.
.
.
کوه های شهر٬ هیچ دیوانه ات کرده است صبح زود؟
آنقدر که بخواهی جابه جایشان کنی؟
آنقدر که بخواهی دنیا را عوض کنی با دستان خالی؟
صدای جوب خیابان ولیعصر از خود بی خودت کرده است تا به حال؟
شده است با عشق، کتاب فروشی های انقلاب را زیر و رو کنی تنهایی؟
لذت برده ای از دوستی های کم عمر اتوبوس های شهری حتی؟
خوشحال بوده ای بی دلیل؟