و حسين (ع) با همه هستياش آمده است تا در محكمه جنايت تاريخ به سود كساني كه هرگز شهادتي به سودشان نبوده است و خاموش و بي دفاع ميمردند، شهادت بدهد...
حسین وارث آدم/ دکتر علی شریعتی
شده است تا به حال نوشتن نتوانی؟
بخواهی چیزی بگویی که از جنس کلمه نباشد؟
از جنس تجسم و آهنگ هم؟
سکوت کرده ای تا به حال؟
به خودت گوش داده ای هیچوقت؟
همانی که در انتهای دل زیست میکند؟
شده از خدایت هیچ نخواهی؛
اما دوستش بیشتر بداری؟
شده چیزی را بخواهی که نخواهی؟
لذت برده ای از زجری که میکشی؟
پیش آمده برایت که کمتر غر بزنی؟
تفکر عذابت داده است تا به حال؟
فکر و ذکرت را به امان خدا سپرده ای هیچوقت؟
.
.
.
کوه های شهر٬ هیچ دیوانه ات کرده است صبح زود؟
آنقدر که بخواهی جابه جایشان کنی؟
آنقدر که بخواهی دنیا را عوض کنی با دستان خالی؟
صدای جوب خیابان ولیعصر از خود بی خودت کرده است تا به حال؟
شده است با عشق، کتاب فروشی های انقلاب را زیر و رو کنی تنهایی؟
لذت برده ای از دوستی های کم عمر اتوبوس های شهری حتی؟
خوشحال بوده ای بی دلیل؟
اینجا زمین است
و ما انسان
تعجب نکنید!
بوی خون می آید؟
بوی دود؟
خیالتان راحت..
از خانه ما نیست
بیایید تلوزیونمان را تماشا کنیم
مستند های خوبی پخش میکند این روزها..
اوه..راستی،
از عشق تازه ات چه خبر؟!
با همه مردم بم
خوابِ آرام شدن می بینم
در سکوتی که پس از سالی چند،
می فشارد همه را
بغض هنوز؛
که چرا رفت بدین سان به شتاب
پدر و مادر و خواهر باهم
و چرا شد همه کس،
در عجب از سفرِ بی خبرِ اینهمه دوست
و چرا تا امروز
کس ندانست کجا رفت، کجا اینهمه سقف؟
می توانم تنها
بسکوتم با خود
لحظه ای را که در آن یاد کنم،
یاد یک ارگ به همراه همه مردم آن
و نگویم با خود
که چرا گشت چنین
قسمتِ تاریخ سازِ خشت و خاکِ این زمین..
نمیدونم امشب تیک تاک رو دیدید یا نه.. گپ و گفتی راحت بود بین رامین حیدری فاروقی و آیدین آغداشلو. بحث بر سر زیبایی بود؛ چیستی زیبایی.. نتیجه صحبت ها برای من خیلی قشنگ بود.. خیلی قشنگ..در آخر آیدین آغداشلو کلامش را در یک جمله جمع بندی کرد؛ آنچه که به عنوان مفهوم زیبای در جان مرد نقاش ریشه گرفته است:
"مادرم، زیباترین زن دنیا بود..."
