ای همه پدران!

چه شکوهمند است و زیبا

که هنگامه ظهور فرزند کعبه،

احساس کنیم و به یاد آوریم

حضور گرم سایه هاتان را

در مسیر های مبهم و پیچاپیچ زندگی هامان،

آن هنگام که از باد غرور و لذت تجربه

حتی خود را نیز فراموش کرده ایم!

پس از یک سال و اندی دوری از خانه مجازی ام، تصمیم به بازگشت گرفتم. سایه روشن را همیشه دوست داشته ام همچون گرگ و میش. اکنون نیز به دور از هر توجیهی، دلم نمی آید رهایش کنم به حال خود و اینگونه است که اکنون اینجا هستم.خدا مثل همیشه بزرگ است و کمکم می کند که بمانم و خوب بمانم.ای شمایانی که در این لحظه خاص در سایه روشن به سر می برید، پابرجایی صفحه ام را به شما و به خودم قول می دهم،به احترام تمام مخاطبین احتمالی این مجال...

زان سوی بهار و زان سوی باران

زان سوی درخت و

زان سوی جویبار

در دورترین فواصل هستی

نزدیک ترین مخاطب من باش!

                                                   (شفیعی کدکنی)